In ieder leven komt een moment waarop we geconfronteerd worden met het wegvallen van iets of iemand uit je directe omgeving. Momenten waarop je zelf een beetje sterft. Ook die momenten waarop je ‘getroost’ wordt met woorden als: ‘de tijd heelt alle wonden’ of ‘dat slijt in de loop van tijd’. Een grote groep mensen is echter niet gebaat met het wegdrukken, op de achtergrond plaatsen van iets waarin zij hun leven hadden verankerd en dat dan moeten verliezen. Deze mensen willen veel liever een plaatsje vinden voor datgene wat hen is overkomen, het hoe en waarom leren begrijpen om vervolgens met deze kennis te bouwen aan een toekomst waarin ‘verlies’ naar een draagbaar inzicht wordt omgezet. Waarin je je niet voelt als een verrader van je herinneringen, meer echter van een koestering van wat jij gekend hebt.